« “Ίσως να ξανασυναντηθούμε σε αυτό το τρένο επιστρέφοντας…”
“Αυτό δεν πρέπει να το σκεφτόμαστε τώρα…
Το χθες και το αύριο δεν υπάρχουν.
Παλιές αναμνήσεις, μελλοντικές επιθυμίες…
Το μόνο που κάνουν είναι να προκαλούν ανησυχία…

Ο δρόμος προς την αταραξία βρίσκεται στην παρατήρηση του παρόντος και στην ικανότητα να του επιτρέπουμε να κυλάει ανενόχλητο μαζί με το ποτάμι της συνειδητότητας μας…”

Κρέμασε πάλι τον σάκο στον ώμο του, άνοιξε τις πόρτες του κουπέ κι απομακρύνθηκε χωρίς να κοιτάξει πίσω του…»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Irvin Yalom, «Η θεραπεία του Σοπενάουερ».
Σχολιάστε